Een maand geleden reeds …

Deze mooie etappe is zonder problemen “verlopen”.  Bij dorst vonden vve vvater, bij honger hadden vve altijd vvel iets bij. Steeds een bed en douche gevonden,s’ avonds lekker,goedkoop en (te) veel gegeten en gedronken.Dat laatste is een risico van het vak als je met tvvee mannen op stap gaat.

Maar met een telefoontje van de Aldi is het moeilijk om deze blog te beheren.De toetsen zijn te klein , er vvas zeer  dikvvijls  geen vvifi … bovendien is het ding nog eigenzinniger dan ik. Het is ook zo dat op deze manier stappen héél dikvvijls een voltijdse bezigheid is. Na het avondeten nog iets op dat dingetje spellen is ook al helemaal een ramp.     Nu heb ik vvel foto’s geplaatst zodat Philippe’s mooie blog toch vveer een beetje glans krijgt.Als hier een vervolg aan komt, dan beloof ik beterschap; ik koop een échte tablette ,vvaarvan ik de vverking begrijp! Beloofd op mijn pelgrimszieltje!

Mijn god , vvat zijn er veel vvoorden met een “double v”! Lastig als die letter op je pc niet meevvil.

Het vvas een mooi  maar lastig parcours. De dorpen zijn héél verschillend, er zijn duidelijk hier en daar oude Griekse gebruiken (rituelen in sommige kerken die héél orthodox aandoen). Ook  is er al lang een Albanese aanvvezigheid. De Roemeense landarbeiders zijn vvellicht nieuvv;

Minpunt is de véle rommel langs straten en overal eigenlijk vvaar je komt.    Ik heb ook verschoten van de jeugd in het zuiden van  Italie , die kampt echt met een obesitasprobleem…

Op de kade van de haven in Bari heb ik de ferryboten gezien. Eén van die boten vaart hier gevvoon rechtdoor over de Adriatische zee naar Durres in  Albanie. Van daaruit gaat de “VIA EGNATIO” door een stukje Albanïe, Macedonïe en Griekenland naar .Thessaloníki. Dit is ook maar 500 kilometer.Dit pad is beschreven in de engelstalige gids “Via  Egnatia on foot , a journey into history” door Marietta van Attekum en Holger de Bruin. Het vverkje ligt hier voor mij.

Als je in Thessaloniki rechtdoor gaat , dan komt na een flink eind Istanbul in zicht… Er is echter (nog) niets op papier gezet over dit tvveede deel van de via Egnatia;

Als als, als…als ik nog zin heb en bij leven en vvelzijn, vvie vveet,

 

Frank

 

 

 

Cerignola -Canosa ,19 km

Een rustige wandeling van 19 km ,dan nog zonder bagage (Frans vertrekt morgenochtend). Het is de lente op zijn gulzigst ,het is warm,de veldbloemen staan in bloei,de wijnstokken krijgen kleur,de wandelaar ook. Vanavond met Frans nog iets gaan eten en morgen naar Corato,Toch wel 32 km tussen de olijven.Maar in de verte ruik ik de zee!

 

Daar is Frans weer!

Het lukt me niet om de mooie blog van Phlippe te beheren met mijn telefoontje van de Aldi.Het zij zo.Bovendien is het vinden van de weg,van eten en drank,slaapplaats en de kruik wijn voor de avond al een voltijdse bezigheid. Het lukt aardig en we zijn voor op ons schema. Nochtans was het tot nu toe een erg pittige tocht,beslist af te raden in de zomer.

De tocht over de Apennijnen was lastig maar zeer mooi.De slaapplaats steeds een verrassing.Heel lekker eten en goedkope wijn.Het leven van een Bourgondische pelgrim is mooi maar niet altijd gemakkelijk.400 km zijn gelopen ,er rest maar 100 km meer tot in Bari.Een gemakkelijk maar beetje saai parcours van olijfgaarden,druiven,amandelbomen en graan en plat,plat,plat. Maar de fysiek is uitstekend,het humeur goed en de goesting groot.Ik doe dit graag hè. Vandaag toeristische rondrit met de wagen van Frans.Morgen een dagje verder zonder rugzak.Als ik Thuis kom probeer ik de foto’s te plaatsen.Als dit schrijfsel lukt dan post ik morgen ook nog wat op de tablette van Frans…Ciao!